نشست نقد وبررسی کتاب ” کائت شاو ” گراش

در نشست نقد و بررسی کتاب «کائت شاو»، مجموعه قصه‌های گراشی به کوشش پنج دبیر ادبیات گراش، به جنبه‌های محتوایی، روایی و تصویرسازی این کتاب پرداخته شد.

0 12

به مناسبت روز گراش، در 11 بهمن ماه 1401 به همت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان گراش، نشست نقد و بررسی «کائت شاو» در سالن اجتماعات آبشار اندیشه با حضور سجاد فتحی، سرپرست اداره، نویسندگان کتاب، مسعود غفوری، مجتبی بنی‌اسدی و علی‌اکبر شامحمدی، منتقدان این اثر، برگزار شد.

مسعود غفوری، دکترای ادبیات انگلیسی، از دیدگاه محتوایی و علمی به صحبت در مورد کتاب پرداخت. او پس از خواندن بخش‌هایی از متن صادق رحمانی، ناشر کتاب، به بازگویی تاریخچه‌ی ثبت داستان‌های فرهنگ عامه در جهان و ایران پرداخت و شکل‌گیری رشته‌ی مطالعات فولکلور و ارتباط این رشته را با انسان‌شناسی فرهنگی و قوم‌شناسی دانست. او سپس به روش‌شناسی این فعالیت عملی پرداخت و مراحل آن را چنین شرح داد: شناسایی، ثبت و ضبط، مطالعه (تحلیل و تفسیر و مقایسه)، ارایه (در کتاب‌ها و ژورنال‌ها و موزه‌ها و جشنواره‌ها و داستان‌ها، فیلم‌ها، انیمیشن، عروسک و پادکست و … )، هویت‌سازی و تمایز. بر این اساس، او اعتقاد داشت که کتاب «کائت شاو» را می‌توان یک محصول اولیه دانست، نه فرآورده‌ی نهایی.

مجتبی بنی‌اسدی، رییس انجمن داستان گراش، نقد فرم داستانی قصه‌های «کائت شاو» را به عهده داشت. او نیز بر فاصله‌گذاری ترجمه‌ فارسی داستان‌ها تاکید کرد و گفت خواندن داستان‌ها با ترجمه‌ی فارسی، حس‌وحال قصه‌ها را گرفته است. بنی‌اسدی با انتخاب قصه‌ی «کاکا اَلخِ» صحبت‌هایش را ارائه داد و فراز و فرودهای روایت این داستان را باز کرد.

علی‌اکبر شاه‌محمدی، هنرمند و داستان‌نویس، نیز در مورد تصویرسازی کتاب «کائت شاو» صحبت کرد. او به سابقه‌ی تصویرسازی در ایران، چه در ادبیات تغزلی و چه ادبیات حماسی و دیگر انواع ادبیات اشاره کرد و خصوصیات تصویرسازی برای هر نوع ادبیات را به طور خلاصه شرح داد و گفت: «برای تصویرسازی یک متن، توجه به این مشخصه و این که چه سبکی استفاده کنیم، مهم است.» شامحمدی دو اتفاق را برای حاصل شدن تصویرسازی موفق لازم دانست: درک درست تصویرساز از داستان، و انتخاب اجرا و تکنیک مناسب. او با تشکر از دو تصویرساز این کتاب، توکلی و دانشور، به بیان چند نکته‌ی قوت و ضعف در این کار پرداخت: «چیزی که جالب بود، المان‌های خوبی از منطقه انتخاب و تکرار شده بود، مثلا عنصر مشترک کلات یا کلاه نمدی. این از نقاط قوت کار بود. البته جاهایی هم لغزش هست. درباره‌ی سبک کاری هم نگارگران ترکیبی از هنر نقاشی ایرانی و هنر مدرن را ایجاد کرده بودند که باعث خلق قاب‌های خوبی شده بود.»

گفتنی است کتاب کائت شاو، مجموعه ای از قصه های گراشی است و با تلاش پنج دبیر ادبیات گراش؛ محمدحسن روستایی، رحمت‌الله شمسی، معصومه محمدنژاد، کوثر جعفرزاده و صفیه مدرسی، نویسندگان و حمیدرضا توکلی و نرگس دانشور تصویر سازان کتاب، در سال گذشته در نشر همسایه منتشر شده است. تقدیر از نویسندگان، تصویرسازان و منتقدان، پایان‌بخش رویداد نقد کتاب کائت شاو بود.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بیست − 8 =